2025

رہو شاکر رب دی رضا اتے در در دا سوالی محتاج نہ بنچار دن دا میلہ ای اے دنیا سرمغررویاں دے تاج نہ بنمٹ گئے نمرود شداد ورگے نشان عبرتاں دے تاراج نہ بندن حشر کیہ دیسیں جواب عزمؔی اس فانی دنیا تے سوراج نہ بن

گورکھ دھندہ ایں اے دنیا ایتھے کس نے دوستو آرام پایاجو چلیا حق دی راہ اتے بالآخر اس نے دوام پایابن جستجو نہ ملے منزل بن محنت دےکس مقام پایااے قدرت دا اے دستور عزمؔی جس کوشش کیتی اس انعام پایا

کدی دھوکا نہیں اوہ انسان کردا جس دل وچ مہر و وفا ہووےنیک و کار ہمیش نیکی کردے بدلے نیکی دے پہوے جفا ہوئےجاندی پہنچ عرش معلی توڑی وچوں دل دے نکلی جو دعا ہووےکدی نہیں عزمؔی اوہ ناکام ہوندا حامی و ناصر جس دا خدا ہووے

بندہ مومن صاحب ادارک ہوند گل اس دی پر تاثیر ہوندیبدل نال نگاہ دے تقدیر دیندا خاک اس دے در دی اکسیر ہوندیراضی رہندا رب دی رضا اتے تقدیر اس دی تدبیر ہوندیہوندی فقر دی اے پہچان عزمؔی ہستی اس دی بے نظیر ہوندی

اہل سخن بحر خیال وچ مار غوطے لیندے کڈھ جوہر آبدار وچوںحرف نگینے صدف وانگوں پاندے بھید صاحب اسرار وچوںسخن گوئی وچ رکھدے نظر ڈوہنگی رکھدے فن سخن گوہر بار وچوںعزمؔی گوہر نایاب عظیم ملدے کرئیے جاں جاں نظر افکار وچوں

غوطہ زن ہو کے بحر سخن اندر صدف لب لے بحر عمیق وچوںنگاہ بلند تے دل بینا باہجوں آئے کتھوں سوزِ شفیق وچوںساحل سخن تے بکھرے انمل موتی چن لے گوہر مرجان عقیق وچوںفن سخن رکھے کجھ ایسا کمال عزمؔی دوست دشمن کریں تصدیق وچوں