رنگ روپ نہ شکل حسین تکیں بے رنگیاں نوں رنگ چڑھا دیناں ایں

اک نوں جمدیاں سپرد آب کرکے کوہ طور تے جلوہ دکھا دیناں ایں

کرکے قبول قربانی خلیلؑ والی دنبہ چھری دے ہیٹھ رکھا دیناں ایں

تختاں والڑے کوچے بازار پھیریں تے بردیاں نوں تخت بٹھا دیناں ایں

اک ترسدے رہے تیرے ویکھنے نوں اک نوں عرش دیاں سیراں کرادیناں ایں

کریں کرم نئیں دیر مہتاؔب لگدی وچھڑے مدت نیں پل وچ ملا دیناں ایں

بندہ مومن صاحب ادراک ہوند گل اس دی پر تاثیر ہوندی

بدل نال نگاہ دے تقدیر دیندا خاک اس دے در دی اکسیر ہوندی

راضی رہندا رب دی رضا اتے تقدیر اس دی تدبیر ہوندی

ہوندی فقر دی اے پہچان عزمؔی ہستی اس دی بے نظیر ہوندی