لائیبری

غوطہ زن ہو کے بحر سخن اندر صدف لب لے بحر عمیق وچوں نگاہ بلند تے دل بینا باہجوں آئے کتھوں سوزِ شفیق وچوں ساحل سخن تے بکھرے انمل موتی چن لے گوہر مرجان عقیق وچوں فن سخن رکھے کجھ ایسا کمال عزمؔی دوست دشمن کریں تصدیق وچوں اہل سخن بحر خیال وچ مار غوطے لیندے کڈھ جوہر آبدار وچوں حرف نگینے صدف وانگوں پاندے بھید صاحب اسرار وچوں سخن گوئی وچ رکھدے نظر ڈوہنگی رکھدے فن سخن گوہر بار وچوں عزمؔی گوہر نایاب عظیم ملدے کرئیے جاں جاں نظر افکار وچوں بندہ مومن صاحب ادراک ہوند گل اس دی پر تاثیر ہوندی بدل نال نگاہ دے تقدیر دیندا خاک اس دے در دی اکسیر ہوندی راضی رہندا رب دی رضا اتے تقدیر اس دی تدبیر ہوندی ہوندی فقر دی اے پہچان عزمؔی ہستی اس دی بے نظیر ہوندی کدی دھوکا نہیں اوہ انسان کردا جس دل وچ مہر و […]